Mirosław Teper - Grupa Artystyczna

INSPIRACJA DEMARCZYK

Podczas słuchania piosenek Ewy Demarczyk

 powstały moje wyobrażania,

 które starałem się wyrazić w obrazach.

 Nie są to ilustracje lecz bardziej próby

 oddania moich emocji.

Tematycznie obrazy nierzadko odchodzą

od tekstów piosenek sięgając w moje życie

INSPIRACJA DEMARCZYK KARUZELA Z MADONNAMI

KARUZELA Z MADONNAMI

wiersz MIRON BIAŁOSZEWSKI

muzyka ZYGMUNT KONIECZNY

Wsiadajcie madonny, madonny 
 Do bryk sześciokonnych ...ściokonnych! 
 Konie wiszą kopytami nad ziemią, 
 One w brykach na postoju już drzemią. 
 Każda bryka malowana w trzy ogrniste farbki, 
 I trzy końskie maści: od sufitu, od dębu, od 
 marchwi. 
 Drgnęły madonny i orszak konny ruszył z kopyta. 
 Lata dookoła gramofonowa płyta, taka płyta: 
 Migają w krą anglezy grzyw i lambrekiny siodeł, 
 I gorejące wzory bryk kwiecisto-laurkowe. 
 A w każdej bryce vis a vis madonna i madonna, 
 W nieodmienionej pozie tkwi od dziecka 
 odchylona... 
 Białe konie, bryka, czarne konie, bryka, rude 
 konie, bryka, 
 Magnifikat! 
 A one w Leonardach min, w obrotach Rafaela, 
 W okrągłych ogniach, w klatkach z lin, w 
 przedmieściach i niedzielach, 
 I w każdej bryce vis a vis madonna i madonna, 
 I nie wiadomo, która śpi, a która jest natchniona. 
 Szóstka koni, one, szóstka koni, one, szóstka 
 koni, one, 
 Zakręcone! 
 I coraz wolniej karuzela puszcza refren, 
 I Peryfe...rafa...elickie madonny 
 Przed...mieścia... wymieniają konne piętro 
 
 Wsiadajcie w sześcio...!

KARUZELA Z MADONNAMI 2008r

akryl płótno 100X70cm (sprzedany)

INSPIRACJA DEMARCZYK TOMASZOW

TOMASZÓW

wiersz JULAIN TUWIM

muzyka ZYGMUNT KONIECZNY

A może byśmy tak, najmilszy, wpadli na dzień do 
 Tomaszowa? 
 Może tam jeszcze zmierzchem złotym ta sama cisza 
 trwa wrześniowa... 
 
 W tym białym domu, w tym pokoju, gdzie cudze 
 meble postawiono, 
 Musimy skończyć naszą dawną rozmowę, smutnie nie 
 skończoną. 
 
 Więc może byśmy tak, najmilszy, wpadli na dzień 
 do Tomaszowa? 
 Może tam jeszcze zmierzchem złotym ta sama cisza 
 trwa wrześniowa... 
 
 Jeszcze mi tylko z oczu jasnych spływa do warg 
 kropelka słona, 
 A ty mi nic nie odpowiadasz i jesz zielone 
 winogrona. 
 
 Ten biały dom, ten pokój martwy, do dziś się 
 dziwi, nie rozumie... 
 Wstawili ludzie cudze meble i wychodzili stąd w 
 zadumie. 
 
 A przecież wszystko tam zostało, nawet ta cisza 
 trwa wrześniowa, 
 Więc może byśmy tak, najmilszy, wpadli na dzień 
 do Tomaszowa?

Jeszcze ci wciąż spojrzeniem śpiewam: du holde 
 Kunst...- i serce pęka, 
 I muszę jechać... więc mnie żegnasz, lecz nie 
 drży w dłoni mej twa ręka. 
 
 I wyjechałam, zostawiłam, jak sen urwała się 
 rozmowa, 
 Błogosławiłam, przeklinałam: du holde Kunst! Więc 
 tak? Bez słowa? 
 
 A może byśmy tak, najmilszy, wpadli na dzień do 
 Tomaszowa? 
 Może tam jeszcze zmierzchem złotym ta sama cisza 
 trwa wrześniowa... 
 
 Jeszcze mi tylko z oczu jasnych spływa do warg 
 kropelka słona, 
 A ty mi nic nie odpowiadasz i jesz zielone 
 winogrona...

TOMASZÓW 2008r

akryl płótno 62X52cm (cena 1200zł)

INSPIRACJA DEMARCZYK GRANDE VALSE BRILANTE

GRANDE VALSE BRILANTE

wiersz JULIAN TUWIM

muzyka ZYGMUNT KONIECZNY

Ty – wódkę za wódką w bufecie... 
 Oczami po sali drewnianej – i serce ci wali (Czy 
 pamiętasz?) 
 Orkiestra powoli opada przycicha 
 Powiada, że zaraz (Czy pamiętasz, jak ze mną...?) 
 Już znalazł twój wzrok moje oczy 
 Już idziesz – po drodze zamroczy – 
 Już zaraz za chwilę... (Czy pamiętasz, jak ze mną 
 tańczyłeś?...) 
 Podchodzisz na palcach i zaraz nad głową 
 grzmotnęło do walca 
 Porywa – na życie i śmierć – do tańca Grande 
 Valse Brillante 
 
 Refren: 
 Czy pamiętasz, jak ze mną tańczyłeś walca 
 Panną, madonną, legendą tych lat 
 Czy pamiętasz, jak ruszył świat do tańca 
 Świat, co w ramiona ci wpadł 
 Wylękniony bluźnierca dotulałeś do serca 
 W utajeniu kwitnące te dwie 
 Unoszone gorąco, unisono dyszące 
 Jak ja cała, w domysłach i mgle... 
 I tych dwoje nad dwiema, co też są, lecz ich nie 
 ma 
 Bo rzęsami zakryte wnet zakryte, i w dół 
 Jakby tam właśnie były i błękitem pieściły 
 Jedno tę, drugie tę, pół na pół 
 
 Gdy przez sufit przetaczasz – nosem gwiazdy 
 zahaczasz 
 Gdy po ziemi młynkujesz, to udajesz siłacza 
 Wątłe mięśnie naprężasz, pierś cherlawą wytężasz 
 Będę miała atletę i huzara za męża 
 
 Refren... 
 
 A tu noga ugrzęzła, drzazga w bucie uwięzła 
 Bo ma dziurę w podeszwie mój pretendent na męża 
 Ale zawsze się wyrwie – i już wolny, odeszło 
 I walcuje, szurając odwiniętą podeszwą 
 Refren....

GRANDE VALSE BRILANTE. 2008r

akryl płótno 130X110cm (sprzedany)

INSPIRACJA DEMARCZYK JAKI ŚMIESZNY JESTEŚ POD OK

JAKI ŚMIESZNY JESTEŚ POD OKNEM

wiersz WINCENTY FABER

muzyka ZYGMUNT KONIECZNY

Jaki śmieszny jesteś pod oknem, 
 gdy zapada chłodny zmierzch, 
 a nad miastem chmury ogromne, 
 i za chwilę pewnie będzie padał deszcz... 
 
 Lepiej skryj się, daj i mnie zasnąć, 
 po co masz na deszczu stać? 
 Przynieś sobie z domu parasol, 
 Przynieś sobie z domu płaszcz. 
 
 Na kwadrans przed dziewiątą 
 podchodzi zmierzch pod okno, 
 za zmierzchem ty przychodzisz też, 
 i widzę cię co chwilę 
 pożytku z ciebie tyle, 
 że mnie przeraża byle deszcz. 
 
 Kiedy czasem drogę twą przetnę, 
 w inną stronę zwracasz twarz 
 lub kupujesz w kiosku gazetę, 
 choć w kieszeni drugą taką samą masz. 
 
 Nieraz chciałam wcześniej odpocząć, 
 przemęczona trudnym dniem, 
 lecz pod oknem ciąle był nocą 
 twój zabawny, długi cień. 
 
 Więc dróg poznaj sto, 
 aby dojść do mych ust, 
 bo świat, cały świat 
 chcę ci zamknąć na klucz. 
 Już idź, uśmiech swój 
 zostaw u mnie jak ślad. 
 Jest noc, mijasz noc 
 lekkomyślny jak wiatr.

Na kwadrans przed dziewiątą 
 podchodzi zmierzch pod okno, 
 za zmierzchem ty przychodzisz też, 
 i widzę cię co chwilę 
 pożytku z ciebie tyle, 
 że mnie przeraża byle deszcz. 
 
 Jaki śmieszny jesteś pod oknem, 
 gdy zapada chłodny zmierzch, 
 a nad miastem chmury ogromne, 
 i za chwilę pewnie będzie padał deszcz... 
 
 Po co włóczysz się tu jak widmo? 
 Tyś z księżyca chyba spadł! 
 Ale wiem, na polu jest zimno, 
 a ty masz we włosach wiatr. 
 
 Więc dróg poznaj sto, 
 aby dojść do mych ust, 
 bo świat, cały świat 
 chcę ci zamknąć na klucz. 
 Już idź, uśmiech swój 
 zostaw u mnie jak ślad. 
 Jest noc, mijasz noc 
 lekkomyślny jak wiatr. 
 La la la la la 
 La la la la la la 
 Jest noc, mijasz noc 
 lekkomyślny jak wiatr

JAKI ŚMIESZNY 2008r

akryl płótno 130X110cm (cena 1700zł)

INSPIRACJA DEMARCZYK TAKI PEJZAŻ

Tytuł oryginalny TAKI PEJZAŻ

Tytuł obrazu „TAKI PEJZAŻ-THANATOS I”

wiersz ANDRZEJ SZMIDT

Muzyka Zygmunt Konieczny

Psy kulawe 
 stroją drogi 
 diabeł dziewkom 
 plącze nogi 
 ptaki drzewom 
 kwiaty czernią 
 po marzeniach 
 trupy biegną 
 
 taki pejzaż 
 taki pejzaż 
 
 rzadko zbrodniarz 
 łzą zapłacze 
 ślepy żebrak 
 znajdzie pracę 
 bosy rycerz 
 laur 
 
 taki pejzaż 
 taki pejzaż 
 
 wiatry sieją 
 sosny krzywe 
 nieprzydatne 
 a prawdziwe 
 
 głupek piosnkę 
 z nich wygładzi 
 snem napoi 
 gwiazdkę zdradzi 
 będzie pejzaż 
 śpiewny rzewny 
 
 taki pejzaż 
 taki pejzaż

TAKI PEJZAŻ THANATOS I  2008r

akryl  płótno 140X90cm (sprzedany)

WIERSZE WOJENNE BACZYŃSKIEGO THANATOS III

Tytuł oryginalny

WIERSZE WOJENNE BACZYŃSKIEGO

Tytuł obrazu „WIERSZE WOJENNE

BACZYŃSKIEGO THANATOS III”

Wiersz KRZYSZTOF KAMIL BACZYŃSKI

Muzyka ZYGMUNT KONIECZNY

Niebo złote Ci otworzę,
w którym ciszy biała nić
jak ogromny dźwięków orzech,
który pęknie, aby żyć
zielonymi listeczkami
śpiewem jezior, zmierzchu graniem
aż ukaże jądro mleczne
ptasi świst

Jeno wyjmij mi z tych oczu
szkło bolesne - obraz dni,
które czaszki białe toczy
przez płonące łaki krwi.
Jeno odmień czas kaleki,
zetrzyj z włosów pył bitewny,
tych lat gniewnych
czarny pył.

Kto mi odda moje zapatrzenie
i mój cień, co za tobą odszedł?
Ach, te dni jak zwierzęta mrucząc,
jak rośliny są - coraz młodsze.

I niedługo już - tacy maleńcy,
na łupinie z orzecha stojąc,
popłyniemy porom na opak
jak na przekór wodnym słojom.

Czerwień krwi dziecinnie się wyśni
jako wzdęte policzki wiśni.
Metal burz się wywiedzie na nowo
zapienioną dmuchawca głową.

A łez grzmot jak lawina kamieni
w małe żuki zielone się zmieni
i tak w wodę się chyląc na przemian
popłyniemy nieostrożnie w zapomnienie,
tylko płakać będą na ziemi
zostawione przez nas nasze cienie.

Ziemię twardą ci przemienię
w mleczów miękkich płynny lot
wyprowadzę z rzeczy cienie,
które prężą się jak kot
futrem iskrząc zwiną wszystko
w barwy burz, serduszka listków
w deszczów siwy splot.
I powietrza drżące strugi
Jak anielskiej strzechy dym
zmienię ci w aleje długie,
W brzóz przejrzystych śpiewny płyn,
Aż zagrają jak wiolonczel
żal - różowe światła pnącze,
pszczelich skrzydeł hymn.
Jeno wyjmij mi z tych oczu
szkło bolesne - obraz dni,
które czaszki białe toczy
przez płonące łaki krwi.
Jeno odmień czas kaleki,
zetrzyj z włosów pył bitewny,
tych lat gniewnych
czarny pył.

Długą, wijącą się wstęgą głos

ciepły w powietrzu stygnie,
aż jego dosięgnie w zmroku

i szept przy ustach usłyszy.

"Kochany" - szumi piosenka

i głowę owija mu, dzwoni
jak włosów miękkich smuga,

lilie z niej pachną tak mocno,

Że on, pochylony nad śmiercią,

zaciska palce na broni,
wstaje i jeszcze czarny

od pyłu bitwy - czuje,

że skrzypce grają w nim cicho,

więc idzie ostrożnie, powoli,
jakby po nici światła,

przez morze szumiące zmroku

i coraz bliższa jest miękkość

podobna do białych obłoków,
aż się dopełnia przestrzeń

i czuje je głosik miękki
stojący w ciszy olbrzymiej

na wyciągnięcie ręki.

"Kochany" - szumi piosenka,

więc wtedy obejmą ramiona

Las nocą rośnie. Otchłań otwiera
usta ogromne, chłonie i ssie.

Przeszli, przepadli, dym tylko dusi
i krzyk wysoki we mgle, we mgle.

Jeno wyjmij mi z tych oczu
szkło bolesne - obraz dni,
które czaszki białe toczy
przez płonące łąki krwi.
Jeno odmień czas kaleki,
zetrzyj z włosów pył bitewny,
tych lat gniewnych
czarny pył.

THANATOS III 2008r

akryl płótno 125X89cm. (sprzedany)

INSPIRACJA DEMARCZYK POCAŁUNKI

Tytuł oryginalny POCAŁUNKI

Tytuł obrazu „POCAŁUNKI THANATOS II”

Wiersz Pawlikokowska-Jasnorzewska

Muzyka Zygmunt Konieczny

Wciąż rozmyślasz, uparcie i skrycie 
 Patrzysz w okno i smutek masz w oku 
 Przecież mnie kochasz nad życie 
 Sam mówiłeś przeszłego roku 
 
 Nie widziałam cię już od miesiąca 
 I nic, jestem może bledsza 
 Trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca 
 Lecz widać można żyć bez powietrza 
 
 Gdy się miało szczęście, które się nie trafia 
 Czyjeś ciało i ziemię całą 
 A zostanie tylko fotografia 
 To to jest bardzo mało 
 
 Powiedziałeś mi: kiedy do mnie piszesz 
 Nie wystukuj wszystkiego na maszynie 
 Dopisz jedną linię własną ręką 
 Kilka słów, doprawdy nic wielkiego 
 Tak tak tak.... 
 
 Wciąż się śmiejesz, lecz coś tkwi poza tym 
 Patrzysz w niebo na rzeźby obłoków 
 Przecież ja jestem i niebem, i światem 
 Sam mi mówiłeś zeszłego roku 
 
 Nie widziałam cię...

POCAŁUNKI THANATOS II  2008r

akryl płótno 88X60cm (cena 1700zł)

INSPIRACJA DEMARCZYK CZARNE ANIOŁY

CZARNE ANIOŁY

wiersz WIESLAW DYMNY

muzyka ZYGMUNT KONIECZNY

Czarne anioły choć białoskrzydłe
A na ich twarzach miny obrzydłe
Na sinym niebie jak fajerwerki
Ale przeklęte raz i na wieki
To są anioły z mojej stodoły
Pouciekały przez dziury w dachu
Anioły śmierci z głowami węża
Latają w górze i czas tam mitrężą
Trzeba by wszystkie razem połapać
W pęczki powiązać wapnem ochlapać
I wsadzić do nieba czy trzeba nie trzeba czy

trzeba nie trzeba

Moja stodoła jest cała drewniana 
 Na cztery strony jest pomyślana 
 Na czarno-biało jest malowana 
 A cała święcona i wykadzona 
 Tam produkuję te czarne anioły 
 Jeden we fraku a drugi goły 
 Trzeci ponury czwarty wesoły 
 Piąty jak trumna a szósty umarł 
 
 Przez sine niebo czarny ptak leci 
 Nie to nie ptak jest to anioł śmierci 
 Ma białe skrzydła z gęsiego pierza 
 A pysk ma taki jak pysk u zwierza 
 Siedem guzików ma u surduta 
 A dusza jego jadem zatruta 
 Rąk czternaścioro ma u tułowia 
 Na jednej głowie ma dwa wodogłowia 
 Ma uszu szesnaście ma czterdzieści nosów 
 A skrzydła jego potwornie łopocą potwornie łopocą 
 
 A skrzydła jego wielce szatańskie 
 Lecz choć on czarny toć anioł pański.

CZARNE ANIOŁY  2008r

akryl płótno115X80cm (cena 1700zł

INSPIRACJA DEMARCZYK GROSZKI I R�ŻE

GROSZKI I RÓŻE

wiersz HENRYK ROSTWORSKI

muzyka ZYGMUNT KONIECZNY

Masz takie oczy zielone 
 Zielone jak letni wiatr 
 Zaczarowanych lasów 
 I zaczarowanych malw 
 Dla ciebie mały ogrodnik 
 Zasadził groszków tysiąc 
 W kapocie stracha na wróble 
 Pragnął ci miłość przysiąc 
 Więc z koszem groszków mały strach 
 Pierwszy raz spojrzał ci w oczy 
 O tysiąc więcej znalazł barw 
 Niż wyśnił sobie w nocy 
 I odtąd pod oknem twoim 
 Zaczarowany kamienny 
 Z bukietem groszków stoi 
 Strach romantyczny wierny 
 
 Masz takie usta czerwone 
 Czerwone jak pożar zórz 
 Zaczarowanych ranków 
 I zaczarowanych róż 
 Dla ciebie mały ogrodnik 
 Posadził pnące róże 
 Że tobą był urzeczony 
 Pragnął cię nimi urzec 
 I z róż naręczem przyszedł raz 
 Prosić o jedno twe słowo 
 Oślepił go twych oczu blask 
 Milczałaś kolorowo 
 I odtąd pod oknem twoim 
 I groszki kwitną i róże 
 Na modłę wiotkich powoi 
 Pną się i pną po murze 
 
 Masz takie usta czerwone 
 Czerwone jak pożar zórz 
 Zaczarowanych ranków 
 I zaczarowanych róż 
 
 Masz takie oczy zielone 
 Zielone jak letni wiatr 
 Zaczarowanych lasów 
 I zaczarowanych malw

GROSZKI I RÓŻE 2008r

akryl płótno 90X70cm (sprzedany)

INSPIRACJA DEMARCZYK DESZCZE

Tytuł oryginalny : DESZCZE.

Tytuł obrazu: „DESZCZE-WILNO-ROSA”

wiersz : Krzysztof Kamil Baczyński

muzyka ZYGMUNT KONIECZNY

Deszcz jak siwe łodygi, szary szum,

a u okien smutek i konanie.

Taki deszcz kochasz, taki szelest strun,

deszcz — życiu zmiłowanie.

Dalekie pociągi jeszcze jadą dalej

bez ciebie. Cóż? Bez ciebie. Cóż?

w ogrody wód, w jeziora żalu,

w liście, w aleje szklanych róż.

I czekasz jeszcze? Jeszcze czekasz?

Deszcz jest jak litość — wszystko zetrze:

i krew z bojowisk, i człowieka,

i skamieniałe z trwóg powietrze.

A ty u okien jeszcze marzysz,

nagrobku smutny. Czasu napis

spływa po mrocznej, głuchej twarzy,

może to deszczem, może łzami.

I to, że miłość, a nie taka,

i to, że nie dość cios bolesny,

a tylko ciemny jak krzyk ptaka,

i to, że płacz, a tak cielesny.

I to, że winy niepowrotne,

a jedna drugą coraz woła,

i to, jakbyś u wrót kościoła

widzenie miał jak sen samotne.

I stojąc tak w szeleście szklanym,

czuję, jak ląd odpływa w poszum.

Odejdą wszyscy ukochani,

po jednym wszyscy — krzyże niosąc,

a jeszcze innych deszcz oddali,

a jeszcze inni w mroku zginą,

staną za szkłem, co jak ze stali,

i nie doznani miną, miną.

I przejdą deszcze, zetną deszcze,

jak kosy ciche i bolesne,

i cień pokryje, cień omyje.

A tak kochając, walcząc, prosząc

stanę u źródeł — studni ciemnych,

w groźnym milczeniu ręce wznosząc:

jak pies pod pustym biczem głosu.

Nie pokochany, nie zabity,

nie napełniony, niedorzeczny,

poczuję deszcz czy płacz serdeczny,

że wszystko Bogu nadaremno.

Zostanę sam. Ja sam i ciemność.

I tylko krople, deszcze, deszcze

coraz to cichsze, bezbolesne.

DESZCZE WILNO-ROSA 2008r

akryl płótno 125X89cm (sprzedany)

PEJZAŻE

OD KILKU LAT UDAJE MI SIE MALOWAĆ PODCZAS MOICH PODRÓŻY. OBRAZY SĄ AUTENTYCZNIE MALOWANE W PLENERZE, CZASAMI TROCHĘ POPRAWIANE W PRACOWNI.

BAŁTYK 2007

ROWY 1 2007r akryl płyta

34X31cm w świetle (cena 800zł

BAŁTYK 2007

ROWY 2 2007r akryl płyta

33X26cm w świetle (cena 800zł)

BAŁTYK 2007

ROWY 3 2007r akryl płyta

40X25cm w świetle (cena 800zł)

TATRY 2007

RZEPISKA 1. 2007r

akryl płótno 50X40cm (cena 1200zł)

TATRY 2007

RZEPISKA 2. 2007r

akryl płótno 55X38cm (cena 1200zł)

TATRY 2007

RZEPISKA 3. 2007r

akryl płótno 55X38cm (cena 1200zł)

BAŁTYK 2008

POGORZELICA 1 2008r

akryl płótno 80X49cm (cena 1200zł)

BAŁTYK 2008

POGORZELICA 2 2008r

akryl płótno 80X49cm (cena 1200zł)

BAŁTYK 2008

NIECHORZE 2008r

akryl płótno 80X49cm (cena 1200zł)

BAŁTYK 2008

TRZĘSACZ 2008r

akryl płótno 80X49cm (cena 1200zł)

GRECJA 2009